Loji Chernobyl, Ukraine...Loji Three Mile, US...dan Bhopal...

Malapetaka reaktor nuklear Chernobyl

Pada 26 April 1986, reaktor keempat Stesyen Janakuasa Nuklear Chernobyl, meledak pada 01:23 AM masa tempatan. Pekerja sedang melakukan ujian dengan sistem keselamatan reaktor ketika mana sistem keselamatan dikawal komputer dimatikan.

Masalah timbul semasa ujian: 

Reaktor tidak menerima penyejuk yang mencukupi, membina terlalu banyak haba dalam teras, dan rod pengawal dikeluarkan sepenuhnya, kesemuanya menyumbang kepada operasi reaktor yang tidak stabil. Sistem komputer dibut semula gagal mengawal semula tindak balas. Apabila rod kawalan dimasukkan semula sebagai usaha mengawal semula reaktor tidak stabil, terdapat peningkatan tindak balas, disebabkan oleh reka bentuk reaktor RBMK dan rod kawalannya, dan tindak balas liar yang tidak terkawal bermula.

Reaktor menghasilkan sejumlah besar wap, akhirnya menyebabkan pembebasan wap/letupan, yang memusnahkan sebahagian reaktor. Selepas letupan, kebakaran grafit berlaku disebabkan suhu tinggi reaktor dan pendedahan grafit kepada oksigen. Puing beradioaktif tercampak beberapa batu, dan asap yang mengandungi pencemaran radioaktif dari kebakaran grafit sampai sejauh sehingga Belarus.

Kesemua penduduk kekal Chernobyl dan Zon Pengasingan dipindahkan kerana aras pencemaran radioaktif di kawasan tersebut telah menjadi tidak selamat. Susu tercemar dipersalahkan bagi penyakit kanak-kanak seluruh Eropah. Bandar Chernobyl dan kawasan sekitarnya kini menjadi rumah kepada pakar sains nuklear, pegawai pengurus bagi Logi Kuasa Chernobyl, Pegawai Pemusnah, doktor, pakar kesihatan (physicists), dan yang terbanyak, pegawai kesihatan radiasi (radiation physicists). 

Three Mile Island accident

The accident began at 4 a.m. on Wednesday, March 28, 1979, with failures in the non-nuclear secondary system, followed by a stuck-open pilot-operated relief valve (PORV) in the primary system, which allowed large amounts of nuclear reactor coolant to escape. The mechanical failures were compounded by the initial failure of plant operators to recognize the situation as a loss-of-coolant accident due to inadequate training and human factors, such as human-computer interaction design oversights relating to ambiguous control room indicators in the power plant's user interface. The scope and complexity of the accident became clear over the course of five days, as employees of Metropolitan Edison (Met Ed, the utility operating the plant), Pennsylvania state officials, and members of the U.S. Nuclear Regulatory Commission (NRC) tried to understand the problem, communicate the situation to the press and local community, decide whether the accident required an emergency evacuation, and ultimately end the crisis.

In the end, the reactor was brought under control, although full details of the accident were not discovered until much later, following extensive investigations by both a presidential commission and the NRC. The Kemeny Commission Report concluded that "there will either be no case of cancer or the number of cases will be so small that it will never be possible to detect them. The same conclusion applies to the other possible health effects." Several epidemiological studies in the years since the accident have supported the conclusion that radiation releases from the accident had no perceptible effect on cancer incidence in residents near the plant, though these findings have been contested by one team of researchers.

Public reaction to the event was probably influenced by The China Syndrome, a movie which had recently been released and which depicts an accident at a nuclear reactor. Communications from officials during the initial phases of the accident were felt to be confusing. The accident crystallized anti-nuclear safety concerns among activists and the general public, resulted in new regulations for the nuclear industry, and has been cited as a contributor to the decline of new reactor construction that was already underway in the 1970s.

Tragedi Bhopal 1984

Tragedi Bhopal 1984 ialah bencana industri terburuk dalam sejarah. Bencana ini berlaku pada 2-3 Disember 1984 akibat kebocoran 42 tan metrik gas metil isosianat (MIC) dari kilang racun serangga Union Carbide di bandar Bhopal, Madhya Pradesh, India. Akibatnya sekitar 500,000 orang terdedah kepada pencemaran udara. 2,259 terbunuh serta-merta dan binatang bergelimpangan. Kerajaan Madhya Pradesh mengesahkan sejumlah 3,787 mati berhubungan kebocoran gas itu.

Kebocoran gas terjadi pada waktu malam bermula dari 2-3 Disember 1984. Air telah memasuki tangi 610, yang mengandungi 42 tan methyl isocyanate. Suhu tangki meningkat kepada 200 °C.Akibatnya gas bocor dari tangki dan menyelubungi seluruh bandar Bhopal. Penduduk terasa terbakar di paru-paru dan meninggal dunia serta-merta.

Kilang Union Carbide dari Amerika Syarikat itu ditubuhkan pada 1969 kini , dimiliki oleh Dow Chemical Company. Ketika itu CEOnya ialah Warren Anderson - terlepas dari didakwa. Kilang ini dimiliki oleh pelabur India (51 %) dan UCIL 49 %.

Pada 6 Jun 2010, seramai 7 pekerja termasuk pengerusi UCIL dihukum penjara 2 tahn. 8 yang yang lain turut didakwa tetapi mereka telah meninggal dunia.Mereka sedang membuat rayuan kerana telah berumur lebih 70 tahun.

Pada 7 Jun 2010, Audrey Gaughran dari Amnesty International menyatakan hukuman 2 tahun kepada 8 orang tidak memadai berbanding jumlah kematian yang dialami penduduk Bhopal. Warren Anderson CEO Union Carbide dari Amerika Syarikat hendaklah dibawa untuk diadili.

Perbicaraan 25 tahun itu terlalu lama (1984-2010) dan beberapa orang yang bertanggungjawab telahpun meninggal dunia. Seramai 3000 orang mati serta merta dan 15,000 mati kemudiannhya secara beransuransur. Mereka menjangkakan kematian sebenar ia;ah 25,000 orang.

Rashida Bee selaku presiden Kesatuan Sekerja Wanita Gas Bhopal mahu individu dan syarikat mestilah bertanggungjawab dan dihukum.

Mereka yang dihukum 2 tahun penjara ialah Keshub Mahindra pengerusi Union Carbide (UCIL); VP Gokhale, pengarah urusan; Kishore Kamdar, timbalan presiden; J Mukund, pengurus pekerja; SP Chowdhury, pengurus pengeluaran ; KV Shetty, penyelia; SI Qureshi, pembantu pengeluaran. Semuanya rakyat India.

Kerajaan negeri Madhya Pradesh telah menutup kilang itu pada 1998 tetapi penduduk masih menghidu bau gas beracun .Pada 1989, syarikat UCIL telah membayar pampasan sebanyak $470m (£282m) kepada kerajaan India.Syarikat Dow Chemicals telah membeli UCIL pada 1999. Mereka terdedah kepada kanser, kencing manis dan penyakit kronik yang lain.

Sumber: wikipedia.com